Özellikle Sivas bıçakçılığı ile paralel bir gelişim gösteren bu zanaat, günümüzde az sayıda usta tarafından yaşatılmaya çalışılmaktadır.
Sivas taraklarının en büyük özelliği, tamamen doğal malzemelerden yapılmasıdır. Genellikle manda, öküz veya koç boynuzu kullanılır. Boynuzun seçilme sebebi, keratinden oluşması ve insan saçındaki keratinle uyumlu olmasıdır.
Boynuzlar önce temizlenir, ardından ateşte ısıtılarak yumuşatılır ve mengenelerde düzleştirilir. Düzleşen plakalara tarak formu verilir. "Kıl testere" ile dişler tek tek açılır. Bu aşama büyük bir ustalık ve sabır gerektirir.
Kemik Tarağın Faydaları
Plastik tarakların aksine, kemik taraklar sağlık açısından birçok avantaja sahiptir. Saçta elektriklenme yapmaz, bu sayede saçın kabarmasını ve kırılmasını önler. Boynuzun yapısındaki keratin, saç derisindeki doğal yağların (sebum) saç tellerine eşit dağılmasını sağlar. Dişlerinin doğal yapısı kafa derisindeki kan dolaşımını hızlandırır. Tamamen doğal olduğu için bakteri barındırma oranı çok düşüktür.
Sivas'ta bu sanatı devam ettiren ustalar, genellikle Şifaiye Medresesi veya tarihi çarşılardaki atölyelerde çalışmalarını sürdürmektedir. Geleneksel tarakların yanı sıra günümüzde süs eşyası, toka ve hediyelik eşya olarak da üretim yapılmaktadır.