Sivas Etli Ekmek

Sivas mutfak kültüründe fırın­cılık geleneğinin ve küçükbaş hayvancılık potansiyelinin bir sentezi olarak öne çıkan Sivas Etli Ekmeği, bölgenin sosyo­ekonomik yapısını ve fırın kül­türü disiplinini yansıtan temel bir gastronomik unsurdur (Üçer, 1992). Konya usulü etli ek­mekten temel farkı; etin zırh ile çekilmesi, hamurunun daha ince ve çıtır olması ile iç harçtaki sebze oranının etin doğal rayi­hasını baskılamayacak düzeyde tutulmasıdır (Altıntaş, 2022). 

Sivas Etli Ekmeğinin başarısı, etin zırh ile doğru kıvamda çekilmesine ve taş fırınlarda meşe odunu ateşiyle pişirilmesine bağlıdır. Hazırlık aşamasında öncelikle et sinirlerinden arındırılır ve zırh yardı­mıyla dişe gelecek büyüklükte ince kıyma haline getirilir. Hazır­lanan etin içerisine çok ince doğranmış domates, sivri biber ve tuz eklenerek harç hazırlanır. Sivas usulünde harca soğan, sarımsak veya baskın baharatlar eklenmez; burada temel amaç etin doğal lez­zetinin ön plana çıkarılmasıdır (Üçer, 2010). 

Hamur ise ekmeklik un, su ve az miktarda maya kullanılarak hazır­lanır. Dinlendirilen hamur, fırın ustası tarafından yaklaşık 80-100 cm uzunluğunda ve oldukça ince şeritler halinde açılır. Hazırlanan etli harç, açılan hamurun üzerine eşit şekilde yayılır. Ardından etli ekmekler taş fırında meşe odunu ateşinde pişirilir. Pişirme sırasın­da hamurun çıtır bir yapı kazanması ve etin suyunu kaybetmeden lezzetini koruması sağlanır. Fırından çıkarılan etli ekmekler dilim­lenerek sıcak şekilde servis edilir.