Anadolu da her coğrafyada kendine özgü otlar yetişmekte ve farklı isimlerle anılmaktadır. Bu karışıklığı gidermek amacıyla bitkilere latince isimler verilmektedir (Karaca vd., 2015). Yenilebilir olan madımak, Sivas coğrafyasında nisan başından mayıs sonuna kadar tarlalarda ve kırlarda kendiliğinden yetişen, yöre halkı tarafından baharın müjdecisi olarak kabul edilen endemik bir bitkidir. Sivas'ta uzun ve çetin geçen bir kış mevsiminden sonra tüketilen ilk taze sebze yemeği olma özelliğini taşır (Üçer,1992).
Bölgeyle özdeşleşmiş olan bu bitki, Sivas gastronomisinin simgesel unsurlarından biri olarak kabul edilmekte ve madımak denildiğinde çoğunlukla Sivas akla gelmektedir. Nitekim yerel ürünler ve bu ürünlere dayalı yemekler, bir toplumun kültürel kimliğinin oluşumunda önemli rol oynamaktadır. Kültür ise bir toplumu diğerlerinden ayıran, kuşaktan kuşağa aktarılan maddi ve manevi değerlerin bütününü ifade eden bir kavramdır (Uygur ve Baykan, 2007). Bu bağlamda madımak ve madımakla hazırlanan yemekler, Sivas'ın gastronomik mirasının önemli bir parçasını oluşturmaktadır.
Madımak yemeği, ince ince kıyılmış otun, soğan ve salça ile buluşmasıyla hazırlanır.
Soteleme: İnce doğranmış soğan, tereyağında kavrulur. Kavrulan soğanın içerisine domates ve biber salçası eklenir.
Pişirme: Kıyılmış madımak, sarımsak, tuz ve baharatlar tencereye konulur. Yemeğe lezzet katması amacıyla kemikli et veya kavurma eklenmesi geleneksel bir yöntemdir.
Bulgur İlavesi: En son, çorbaya kıvam ve doyuruculuk katması için iri bulgur ilave edilir. Üzerini geçecek kadar su takviyesiyle tencerenin kapağı kapatılır.
Servis: Tencerede yaklaşık 40-45 dakika pişirilen madımak yemeği, sıcak olarak servis edilir (Öztürk ve Arıkan, 2018).